در پادشاهی مغول‌ها، شاهزاده رودگیتو-سینگ، افسر جوان قصر، عاشق زمگالی می‌شود؛ شاهزاده‌خانم اسیری که توسط خان بزرگ زندانی شده و مورد طمع اوست. او با فرار از کشور به پاریس پناه می‌برد و ظاهر آراسته‌اش باعث می‌شود به عنوان بازیگر در یک شرکت فیلمسازی فرانسوی استخدام شود. مشکل اینجاست که آنا، ستاره فیلم، به او علاقه‌مند می‌شود؛ موضوعی که باعث نارضایتی مورل بانکدار، تهیه‌کننده فیلم و معشوق آنا می‌شود.

اماک-باکیا (در زبان باسکی به معنای دست از سرم بردار) فیلمی محصول ۱۹۲۶ به کارگردانی من ری است. این اثر که با زیرعنوان «سینما-شعر» شناخته می‌شود، شامل تکنیک‌های بسیاری است که من ری در عکاسی ثابت خود (که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد) استفاده می‌کرد، از جمله ری‌گراف، نوردهی دوگانه، فوکوس نرم و ویژگی‌های مبهم. این فیلم شامل مجسمه‌هایی از پابلو پیکاسو و برخی از اشیاء ریاضی من ری است که هم به صورت ثابت و هم متحرک با استفاده از تکنیک استاپ‌موشن به تصویر کشیده شده‌اند.